سیفــــــــــــــــــــــــا

 در پیش چشم دنیا
 دوران عمر ما
 یک قطره دربرابر اقیانوس
 درچشمهای آن همه خورشید کهکشان
عمر جهانیان
 کم سو تر از حقارت یک فانوس
 افسوس …..

.

‘گاهی می اندیشم با خود که ؛ خدایا جهان تا به کجاست ؟!

پاسخم می دهد چنین پیامبر درون : تا همیشه تا هم جا!

.

ذهن کودکیم جسورانه می پرسدش ؛ نقش ما نقش من در این گستردگی ؟

پیامبر درون با لبخند اما از ته دل : نقش تو همین است ، همین!

………….

.

گاههاست بدنبال نقشم از این کوی بدانکوی از این برزن بدان یکی و …..

از این دوست بدان دوست و از این راه بدا یکی و….

.

اما من فقط دنبالش گشته ام ولی …..

.

چند وقتیست که روزمرگی چون قاتلی که عزم کشتنم کرده باشد هر پگاهان قطره ای زهر در جامم میریزد و من هم با ولع تمام سر می کشمش …..

.

در انتظار یک قاصدک با یک خبرم ، از کجا وز که وز چه اش را نمی دانم ولی منتظرم …..

.